Czas szybko zleciał i oto obie me córki udały się na przedszkolną edukację. Teraz już mają następny wspólny temat, mogę też porównać i dokładniej sprawdzić co się działo i czy zeznania obu pań się zgadzają. Np. dotychczas Zuzia mówiła, zawsze, że na obiad, było mięsko, surówka i ziemniaki, co można przetłumaczyć mniej więcej tak: "mama ale nudzisz, skończ już z tym samym pytaniem". Teraz Ula znacznie szerzej opowiada i nawet na razie jest szczera w tym co zjadła a czego nie. W ogóle Ula ma znacznie mniejsze spektrum zainteresowań kulinarnych i namówić ją do czegoś nowego (zdrowego-nie daj Boże) jest po prostu trudno. Dlatego śledzę jej poczynania z większym zainteresowaniem.

Sam początek przedszkola był dla Uli trudny. Łudziłam się (choć wiem, że nie powinnam), że będzie szła z pieśnią na ustach i z uśmiechem od samego początku. Niestety, było słabo i nawet dziś, po 2,5 miesiąca ma problem z wejściem. Tzn. tylko na początku, chwila protestu, a potem... zabawa na całego! Śpiewa, tańczy, bawi się, no mucha nie siada! I o ile w samym przedszkolu nie ma już absolutnie żadnego problemu, o tyle w domu, rano - masakra. Prawdopodobnie składa się też na to ranne wstawanie itp., ale później dochodzi jeszcze ogólne niezadowolenie, że trzeba iść, że może jednak przedszkole nie jest fajne itd. Przyznaję, że trudno to jakoś ogarnąć, że Ula bardzo jest uparta i niełatwo jest ją utrzymać w równowadze. Gdy już myślisz, że się uspokoiła, po 3 minutach zaczyna od nowa. Radek i Babcia walczą. To jest walka. Tak. Dobrze, że Zuźka daje radę, świetnie rano współpracuje i można na nią liczyć.

W ogóle na Zuzię dobrze podziałał fakt, że Ula dołączyła do społeczności przedszkolnej. Bardziej się otworzyła (jak na Zuzię oczywiście:)), czuje się ważna, dająca przykład, ta bardziej doświadczona. Nadal ma swój swiat, nadal ma galara przed obcymi sytuacjami i ludźmi, ale idzie do przodu, niezaprzeczalnie:)

Myślimy, że Ula w końcu zakuma, że nie ma sensu robić porannej (tradycyjnej) jazdy, że po pasowaniu będzie można podejść ją tekstem o odpowiedzialnym przedszkolaku. Liczymy również na klimat zbliżających się świąt i pomocnego Mikołaja, który JUŻ dzieci obserwuje... No co, po Wszystkich Świętych już można iść w ten deseń... :)